تنهایی

من عشق می خواهم، دلم درگیر ِ تنهایی ست

خوابی که می بینم فقط تعبیر ِ تنهایی ست

من در میان مردمان ِ شهر می رقصم

افسوس در آیینه ام تصویر ِ تنهایی ست

مردی که پنهان کرده خود را در کلاه ِ روز

با خود سخن می گوید این، تاثیر تنهایی ست

شب که به خانه می روم انگار زندانم

یعنی تمام ِ درد ِ من تقصیر ِ تنهایی ست

تنها دو روزی از جوانی خاطرم مانده

موی سپید ِ سالهایم پیر ِ تنهایی ست

 از دوست نا امید، دشمن هم کنارم نیست

نقش ِ حضور ِ سایه هم، تاخیر ِ تنهایی ست

روزی اگر میخی به سقف ِ خانه کوبیدم

دیوار را رنگی زدم، تعمیر ِ تنهایی ست

دیگر من از تنهایی ِ انسان نمی ترسم

وقتی خدا هم طرحی از تکثیر ِ تنهایی ست...