ترانه قدیمی

 یکی نیس بِهِت بگه آهای خدا  

 دیگه این دنیا چی بود آفریدی

بگو از اومدن و رفتن ِ ما  

چی بجز هاله‌ای از غبار دیدی

بس که گشتم دنبال ِ نشونه‌ها    

 کفِ پاهام دیگه ساییده شده

این ستون تا اون ستون فَرَج نشد 

 نصف و نیمه خشتِ من چیده شده

نکنه آدم حساب نمی‌کُنیم   

 گندم ِقسمتِ من پیش ِکیه؟

هرجا می‌رسم می‌گن دیراومدی 

ظلم ِ‌این و اون به من واسه چیه

رنگِ پوستَمَم سیا نیس که بگم   

 زیر ِدستِ یه سفیدپوس‌ اسیرم

یَقِه‌ی شیطون دیگه پاره شده 

حقُ از کی، با کدوم دَس بگیرم؟!

دستِ راستمُ جلو که‌ می‌بَرَم 

یه کم آزادیمم از من می‌گیرن

سهم ِدستِ چپِ من بادِ هواس     

رویاهام جلوی چشمام می‌میرن

همیشه از بهترین آرزوهام 

بدترین خاطره واسم می‌مونه

کسی رُ که دوس دارم جدا می‌شه 

کسی رُ که نمی‌خواسم می‌مونه                             

لحظه‌ها خوب بلدن که که روز و شب

 تنمُ زیر ِشکنجه بِبَرن

آدما تو صَف می‌مونن ساعتا

 که بلیطایِ تماشا بخرن

هفته‌ها، ماها وُ سالا بگذرن  

من همینم که همینم که همین

بیش‌تراز این نمی‌شه قد بِکِشه   

گُُلی که ریشه دوونده تو زمین

اگه توحُکم ِتَبَر بِهِم ‌بدی    

منُ به جریان بادم بسپری

بازم ازهزار پَر ِمن به یکی 

هیچ جای ِستاره بَرنمی‌خوری

نمی‌خواسم روی خاک پا بذارم  

چه‌جوری رو این هبوط حساب کنم

بی‌اراده صاحبِ پدر شدم  

 کاش بشه مرگمُ انتخاب کنم

                                                  آذر76